Marcel Möring vertelt over 'DIS'

15 februari 2007 van 20:00 tot 22:00 uur.

Het zal u niet ontgaan zijn: 18 januari raasde een storm over ons land. Möring zou naar Ede komen, maar kon de weg niet op. Treinen reden niet meer. En zelf wilde u waarschijnlijk ook de weg niet op. Maar er is goed nieuws: Op 15 februari komt hij alsnog! Om 20.00 is het woord aan Marcel Möring in Delifrance, Torenstraat 16 (schuin tegenover Het Paard van Troje). Om 19.30 uur gaat de zaal open.
Bijna 10 jaar na zijn laatste roman verscheen half november 2006 de langverwachte nieuwe roman 'DIS' van Marcel Möring. Alle reden dus voor boekhandel Het Paard van Troje om de succesvolle auteur aan het woord te laten over zijn vuistdikke nieuwe boek. Op donderdagavond 18 januari a.s. is Möring te gast in Buitenzorg in Ede op uitnodiging van Het Paard van Troje.
'DIS' is een grandioze roman over de tragiek van de geschiedenis en met de verwoestende kracht van Dantes 'Goddelijke komedie'. Het speelt zich af in Assen.
“Men bezit door eerst te verliezen,” stelt Möring. “Daar gaat het bij mij voortdurend over. Bij mijn nieuwe boek ook. Het besef van wat het was omdat het er niet meer is. Toen ik serieus begon na te denken over de roman, had ik nauwelijks een besef van mijn eigen thematiek. Ik dacht dat ik dat boek schreef omdat ik het plezierig vond om te schrijven. Pas toen andere mensen over mijn boeken zeiden dat er een bepaalde coherentie in zat is mij dat duidelijk geworden.”
Marcel Möring werd in 1957 in Enschede geboren. In de late jaren zestig verhuisde hij naar Assen. In 1990 debuteerde hij met de roman 'Mendels erfenis', die zeer goed ontvangen werd. Met zijn tweede roman 'Het grote verlangen' won hij in 1992 de AKO Literatuurprijs. Daarna volgden nog twee novellen en de roman 'In Babylon'.
Möring wil mensen in zijn boeken laten zien dat het leven verschrikkelijk is. Na afloop van een lezing die hij eens hield voor een groep studenten merkte een van hen op dat het leek of het leven helemaal niet de moeite waard is. Möring antwoordde: “U gaat toch niet beweren dat u vindt dat het leven wel zin heeft?” Later zei hij daarover: “Ik zag die hele zaal terugdeinzen. Iedereen begon te protesteren. Ik was echt verbijsterd. Ik dacht dat dat algemeen aanvaard was.”